"Er is vaak onduidelijkheid over wanneer en waarom men graden verkrijgt binnen de dojo. Dit artikel is voor leraren en leerlingen."

Toekenning van graden

Inleiding

Om het gradensysteem te begrijpen moet je eerst weten waar het vandaan komt. Wat vaak wordt vergeten is dat handelingen en keuzes die nu worden gemaakt een achterliggende gedachte en/of functie hebben. Omdat gewoontes en tradities soms verkeerd worden begrepen of zonder kwestie worden overgenomen, ontstaat er een hoop verwarring.

In dit artikel wordt er uitgelegd waarom er in Aikido Dojo Shinto Ryu geen graden worden uitgereikt en waarom.

Geschiedenis

Het toekennen van kyu en dan graden is iets wat pas in 1883 door Jigoro Kano (de oprichter van judo) voor het eerst is gedaan in een Japanse krijgskunst. Kano wilde onderscheid tussen junioren en senioren zien en nam daarbij de kyu en dan graden systeem over van andere kunsten: bloemschikken, thee ceremonie en bordspellen als: go en shogi.
De zwarte band moest onderscheid maken tussen de mensen met en zonder dan graad. Hierbij was de gedachte dat door jarenlang trainen de witte band door vuil helemaal zwart zou worden.
Het systeem van gekleurde banden is bedacht door Mikonosuke Kawaishi die judo in Frankrijk gaf, dit is verzonnen om meer en makkelijker onderscheid te maken tussen de gradaties van leerlingen.

Waarom graden wel of niet geven?

Het toekennen van graden is, naast de waardering van de sensei, een manier voor de sensei om zijn dojo goed te ordenen. Zodat iedereen zijn eigen plek kent binnen de dojo.
Graden worden echter vaak gezien als een certificaat die je krijgt als je bepaalde technieken kunt uitvoeren. Daardoor legt men de link dat aikidoka die boven hen staan beter zijn en mensen die een lagere graad hebben minder goed zijn. Het is niet een kwestie van wie beter is maar waar iemand staat binnen de dojo.

Ondanks de voordelen die het systeem heeft, zorgt het vaak voor een conflict bij de beoefenaar en de sensei. Aikido is een Japanse krijgskunst voor zelfontwikkeling. Gemaakt om integriteit, ego en andere eigenschappen te verbeteren en onder controle te krijgen. Het behalen van graden staat naar mijn idee haaks op deze ontwikkeling. Ook technisch gezien is de leerwijze verstoort van aikido. Door technieken uit te voeren en te oefenen op basis van een test, verliest het effectiviteit. Het doel van aikido is niet technieken leren, de technieken bestudeer je om aikido te begrijpen.

Zonder het gradensysteem merkt men al snel dat de onderlinge verhouding veel relatiever is en dat de aikidoka zelf beter moeten bepalen wat hun plek in de dojo is. Dit in zichzelf is een vorm van zelfreflectie, integriteit en respect tonen. Je kunt je niet vasthouden aan een status verleend door de sensei (of zelfs in sommige gevallen door commissies buiten de dojo om), maar je zult zelf moeten bepalen wie jouw sempai of kohai is.




terug ...